இடுகைகள்

உன்னை தானே தஞ்சம் என்று நம்பி வந்தேன் நானே

தாபங்களே ரூபங்களாய் படுதே தொடுதே அழகினை சுடுதே

உன்னை பிரிந்து போகையிலே உள்ளம் எரிந்து போகுதடி

கலைவாணியே உனை தானே அழைத்தேன் உயிர் தீயை வளர்த்தேன்

சாரல் சாரல் காற்றே அன்பை பொழிகிறதே ஆனந்தக் கீற்றே

நதியோரம் நாணல் ஒன்று நாணம் கொண்டு நாட்டியம் ஆடுது மெல்ல

அடடா இது என்ன இது என்ன எனக்கொன்னும் புரியலையே புரியலையே

கஜுராஹோ கனவில் ஓர் சிற்பம் கண்ணில் மிதக்குதே

எந்தன் வாழ்க்கையின் அர்த்தம் சொல்ல பூக்களின் வண்ணம் கொண்டு

சீர் கொண்டு வா வெண் மேகமே

கவிதை பாடு குயிலே குயிலே இனி வசந்தமே